Richard spreekt…vrijdag 15 mei….Na een erg vroeg vertrek (0300uur) vanaf huis, een auto rit en een vlucht met Ryanair kwamen we aan op vliegveld Ancona. Op het parkeerterrein troffen we de bus met Bob, Brenda en uiteraard onze fietsen.. Fietsen uit de bus, omkleden en een laatste check. Hier werd me al duidelijk dat we niets tekort zouden komen. Bananen en heerlijke stukken ‘gevulde wraps”… nog even goed drinken en op de pedalen..Eerste stuk langs de kust. Vlak en toch reed ik met mn mond al open.. door de auto’s die tegemoet kwamen.. de ene Ferrari na de ander,  Maserati, Porsche, enz, enz… zowel oud als splinter nieuw.. Mille Miglia kwam ons tegemoet.. heel leuk…na een stop in Senigallia waar alle bolides te bewonderen waren en foto’s bij een Wielerwinkel met een eigenaar die fan van Stefen Rooks was, links om… landinwaarts….Heerlijk een paar uur door het glooiende landschap van le marche fietsen. In de auto is het toch echt een stuk minder mooi dan op de fiets..Hoe meer we in de buurt kwamen van Pergola hoe meer zichtbaar was dat achter deze plaats het glooiende landschap over ging in “bergen”.  Door een slechte voorbereiding en mijn weinige ervaring in de bergen voelde ik toch dat beetje spanning.

Mijn motto; hard inspannen, hard ontspannen gaat op deze schitterende lokatie helemaal lukken.  Je voelt je hier als god in… Italie. Na een heerlijke pasta maaltijd, een minstens zo lekker diner toch maar op tijd naar bed.. morgen dan toch echt die Tre Monti…

Leo spreekt….zondag 17 mei….Volgens de planning stond op de zondag een ‘rustig’ rondje rond de trei monti op de planning waarbij we met een aantal lokale Italiaanse renners het rondje zouden rijden. Door de ‘ontberingen’ op de zaterdag was dit voornemen veranderd, wij wilden toch nog graag de Monte Catria en de Monte Petrano beklimmen deze dag. De start vond plaatst in het dorpje Fontone alwaar de voorbereiding volop bezig waren voor het dorpsfeest wat daar de gehele dag zou plaatsvinden. Rond 8:30 zijn we gestart met een mooie rit ‘langs’ de bergen op weg naar de beklimming van de Monte Catria, tijdens deze ‘aanloop’ hadden we al 2 klimmetjes waar de benen goed warm konden worden. Wat me opviel is dat de Italiaanse renners ‘rustig’ en al kletsend te klim maken, terwijl ik al naar adem snakte en héél goed kon voelen dat we al 2 dagen lekker aan het fietsen zijn geweest. Vol enthousiasme zijn we gestart met de beklimming van de Monte Catria, een klim die ongeveer 11 km lang zou zijn, een klim met hele mooie vergezichten maar vooral ook met een aantal zeer steile bochten tussendoor. Wat een intensieve klim, op het moment verschrikkelijk maar achteraf wel zeer leerzaam….. mentaal gezien……It ain’t over till it’s over’ ………een hele ervaring rijker gestart met de spectaculaire afdaling waarna we weer in het dorpje Fontone aankwamen, het dorpsfeest was in volle gang en de benen waren leeg.

Hier met elkaar besloten de Monte Petrano onbeklommen over te slaan en lekker van het mooie weer te gaan genieten die middag. We moeten tenslotte ook een excuus hebben om deze hele ervaring volgend jaar nóg een keer te mogen doen…..Bedankt Brenda, Bob, Wijnand en alle mede fietsers voor de prachtige herinneringen aan dit weekend……


Bekijk meer ervaringen