1-11-2014 Falco zegt…….Wielrenner wordt MTB-er

Halverwege een klimmetje verzucht ik tegen Eric dat het voelt alsof ik op de fiets van mijn schoonmoeder rij. Hij is 4 kg zwaarder dan mijn fijne racer thuis, lompe noppen op te brede banden en vering als een Caddilac. Maar dan… stenen, gaten in de weg, steil omhoog en woest naar beneden! Dit is gaaf! Het duurt niet lang of ik merk dat de fiets het vertrouwen geeft om lekker te spelen en te rossen, je rijdt op wegen waar je met 23mm-bandjes écht niet aan hoeft te denken. Bovenop de Monte Catria kom ik als eerste boven en die stilte…. …. … die krijg je niet op de Stelvio of de Alpe d’Huez. Niet lang daarna is de rest er ook en genieten we van een panorama van een lappendeken van boerenland aan de ene zijde, een berglandschap aan de andere en besneeuwde toppen in de verte. De afdaling maakt adrenaline aan per liter en beneden gloeien de schijfremmen nog een tijdje na. Wie had dat gedacht, een wielrenner wordt MTB-er!

Eerdere blogs


Bekijk meer nieuws